വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അമ്മ പൊന്നമ്മ കോഴി കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. "എന്റെ കുട്ടപ്പൻ എവിടെ?"
എന്നാൽ കുട്ടപ്പനത് സമ്മതിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. അവൻ ഒരു പറക്കും തത്തയാകാൻ തീരുമാനിച്ചു! കുട്ടപ്പൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, അവൻ കാട്ടിലേക്ക് പോയി. വഴിയിൽ, 'കുസൃതി കുരങ്ങൻ' എന്നൊരു കുരങ്ങനെ കണ്ടു. കുരങ്ങൻ ഒരു മാങ്ങ വിഴുങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
തത്ത ചിരിച്ചു. "ആ കുരങ്ങൻ കുസൃതിക്കാരനാണ്. നിനക്ക് പറക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. നിനക്ക് വേറെ ഒരു പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്."
തേനീച്ചകൾ സ്വർണ്ണം കണ്ട് സന്തോഷിച്ചു. അവർ കുരങ്ങനെ വിട്ടു. കുരങ്ങൻ നന്ദിയോടെ കുട്ടപ്പന്റെ കാലിൽ വീണു. "ഞാൻ ഇനി കുസൃതി ചെയ്യില്ല. നീ എന്റെ യഥാർത്ഥ കൂട്ടുകാരൻ!" കുട്ടപ്പൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. വഴിയിൽ, അവൻ തന്റെ സ്വർണ്ണ മുട്ടകൾ എല്ലാവർക്കും വിതരണം ചെയ്തു. ഒരു മുട്ട രോഗിയായ പശുവിന് കൊടുത്തു, അവൾ സുഖം പ്രാപിച്ചു. ഒരു മുട്ട വിശക്കുന്ന പട്ടിക്ക് കൊടുത്തു. ഒരു മുട്ട ചെറിയ ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക് കൊടുത്തു, അവൾ പുതിയ പുസ്തകം വാങ്ങി.
"എന്താ കോഴിക്കുഞ്ഞേ, വിഷമം?" കുരങ്ങൻ ചോദിച്ചു.
"സഹായിക്കണേ! ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് ക്ഷമിക്കണേ!" കുരങ്ങൻ കരഞ്ഞു.
അന്ന് രാത്രി, കുട്ടപ്പൻ തന്റെ കൂട്ടിൽ കിടന്നുറങ്ങി. അവൻ പറക്കും സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടു. അവന്റെ ചിറകുകൾ ആകാശത്ത് പറന്നു. എന്നാൽ, അവൻ ഉണർന്നപ്പോൾ, അവന്റെ അടുത്ത് ഒരു പുതിയ സ്വർണ്ണ മുട്ട ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ മേൽ എഴുതിയിരുന്നു:
അവന്റെ കൂട്ടുകാരായ കുരുവികളും പ്രാവുകളും ആകാശത്ത് ചിറകടിച്ചു പറക്കുമ്പോൾ, കുട്ടപ്പൻ നിലത്ത് നിന്ന് നോക്കി നിന്നു, അവന്റെ ചെറിയ ചിറകുകൾ വിടർത്തി.
കുട്ടപ്പന് സംശയം തോന്നി. "ശരിയാണോ?"
(PDF-നുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ: ഓരോ പേജിലും വർണ്ണാഭമായ കാർട്ടൂൺ ചിത്രങ്ങൾ ചേർക്കുക. ഫോണ്ട് 'ബാലരമ' അല്ലെങ്കിൽ 'മലയാളം' ഫ്രണ്ട്ലി ആയിരിക്കണം. 3-8 വയസ്സുള്ള കുട്ടികൾക്ക് വായിക്കാൻ എളുപ്പമുള്ള വലിയ അക്ഷരങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുക.)
"എന്ത്?" കുട്ടപ്പൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.