Gjyshja i dha Benit një karamele.
Lina ngriti dorën: — Një vrimë! Sa më shumë tokë të heqësh, aq më e madhe bëhet vrima.
Vrima.
— Sot, pa celularë dhe pa lodra, — tha ajo duke qeshur. — Do të mësoni duke menduar. Unë do t’ju them një gjëegjëzë, dhe ju duhet të gjeni përgjigjen. Kush e merr me mend, fiton një karamele. gjeegjeza shqip me pergjigje
Arta mendoi pak dhe tha: — Një lumë? Jo, lumi flet kur rrjedh...
Gjyshja filloi: — Kam një gojë, por nuk flas. Kam një shtrat, por nuk fle. Çfarë jam unë?
Gjyshja i dha Artës dy karamele, sepse u përgjigj e fundit por më e vështira. Gjëegjëzat të mësojnë të mendosh nga këndvështrime të ndryshme. Ndonjëherë përgjigjja është më e thjeshtë se sa duket, por duhet durim dhe vëmendje. Dhe më e rëndësishmja: të menduarit së bashku është më argëtuese sesa të mendosh vetëm. Gjyshja i dha Benit një karamele
— Unë fluturoj pa krahë dhe qaj pa sy. Kush jam unë?
Beni bërtiti: — Një libër! Libri ka gojë (faqet), ka shtrat (faqja e parë dhe e fundit), por nuk flet e nuk fle!
Libri.
Reja (ose retë).
Të tre heshtën. Arta mbylli sytë. Pastaj tha: — Era? Jo, era nuk qan... Një re? Po, reja fluturon dhe “qan” kur bie shi.
Një mbrëmje dimri, tre fëmijët – Arta, Beni dhe Lina – ishin ulur rreth oxhakut. Gjyshja e tyre, zonja Mrika, mbante një qese të vogël prej pëlhure. Unë do t’ju them një gjëegjëzë, dhe ju
— Sa më shumë që më merr, aq më e madhe bëhem. Çfarë jam unë?