Në këtë pjesë, autori përqendrohet te figura e Zylos – një lloj njeriu që ngjitet në hierarkinë e pushtetit falë servilizmit, intrigave dhe fjalëve të mëdha, por pa asnjë substancë reale. Shkëlqimi i tij është i jashtëm, i ndërtuar mbi mashtrimin dhe mediokritetin. Ndërsa rënia, e cila nënkuptohet që në titull, vjen po aq shpejt sa edhe ngritja, duke treguar natyrën kalimtare dhe të brishtë të pushtetit të fituar pa meritë.
Gjuha e Agollit është e gjallë, figurative dhe plot ironi. Dialogjet janë të mprehta, ndërsa përshkrimet e sjelljeve burokratike të papërshtatshme sjellin të qeshurën, por edhe reflektimin. Edhe sot, dekada pas botimit, fragmenti mbetet i lexueshëm dhe aktual, sepse mekanizmat e ngritjes dhe rënies së figurave të tilla nuk janë zhdukur plotësisht.
Fragmenti i shkëputur nga romani i Dritëro Agollit, "Shkëlqimi dhe Rënia e Shokut Zylo" , përfaqëson një ndër veprat më të mprehta satirike të letërsisë shqipe. Edhe si fragment, ai ruan fuqinë e tij kritike dhe humorin therës, duke ekspozuar burokracinë, hipokrizinë dhe ambiciet boshe të aparatit komunist.